Archive

Music

Image

1. A Hard Day’s Night (1964) – The Beatles
2. The Sound of Music (1965) – Rodgers and Hammerstein
3. Saturday Night Fever (1977) – Bee Gees/Various
4. West Side Story (1961) – L. Bernstein/S. Sondheim
5. The Wizard of Oz (1939) – Harold Arlen/Cast
6. Superfly (1972) – Curtis Mayfield
7. The Graduate (1967) – Simon & Garfunkel
8. The Godfather (1972) – Nino Rota
9. Purple Rain (1984) – Prince

10. 2001: A Space Odyssey (1968) – Various
11. Oklahoma! (1955) – Rodgers and Hammerstein
12. The Harder They Come (1973) – Various
13. Psycho (1960) – Bernard Herrmann
14. Snow White and The Seven Dwarfs (1937) – Frank Churchill/Larry Morey
15. American Graffiti (1973) – Various
16. Vertigo (1958) – Bernard Herrmann
17. Trainspotting (1996) – Various
18. My Fair Lady (1964) – Various
19. Gone With the Wind (1939) – Max Steiner
20. Mary Poppins (1964) – Richard and Robert Sherman

21. Once Upon a Time in the West (1969) – Ennio Morricone
22. Pat Garrett & Billy the Kid (1973) – Bob Dylan
23. Pinocchio (1940) – Leigh Harline and Ned Washington
24. Goldfinger (1964) – John Barry
25. Singin’ In the Rain (1952) – Arthur Freed and Nacio Herb Brown
26. Star Wars (1977) – John Williams
27. Grease (1978) – Various
28. Pulp Fiction (1994) – Various
29. Doctor Zhivago (1965) – Maurice Jarre
30. The Rocky Horror Picture Show (1975) – Richard O’Brien

31. Easy Rider (1969) – Various
32. Ben-Hur (1959) – Miklos Rozsa
33. Help! (1965) – The Beatles
34. Bride of Frankenstein (1935) – Franz Waxman
35. Performance (1970) – Jack Nitzsche
36. The Band Wagon (1953) – Arthur Schwartz and Howard Deitz
37. Chinatown (1974) – Jerry Goldsmith
38. Cabaret (1972) – John Kander and Fred Ebb
39. King Kong (1933) – Max Steiner
40. Shaft (1971) – Isaac Hayes

41. Lawrence of Arabia (1962) – Maurice Jarre
42. Carousel (1956) – Rodgers and Hammerstein
43. The Pink Panther (1964) – Henry Mancini
44. Anatomy of a Murder (1959) – Duke Ellington
45. Let It Be (1970) – The Beatles
46. Fantasia (1940) – Various
47. The Magnificent Seven (1960) – Elmer Bernstein
48. Meet Me In St. Louis (1944) – Hugh Martin and Ralph Blaine
49. The Adventures of Robin Hood (1938) – Erich Wolfgang Korngold
50. Oliver! (1968) – Lionel Bart

51. The Sting (1973) – Marvin Hamlisch
52. Funny Girl (1968) – Walter Scharf and Julie Styne
53. Jaws (1975) – John Williams
54. Woodstock (1970) – Various
55. The Music Man (1962) – Meredith Willson
56. O Brother, Where Art Thou? (2000) – Various
57. Amadeus (1984) – Various
58. The King and I (1956) – Rodgers and Hammerstein
59. Beat Street (1984) – Various
60. The Man With the Golden Arm (1955) – Elmer Bernstein

61. The Mission (1986) – Ennio Morricone
62. Pretty in Pink (1986) – Various
63. Taxi Driver (1976) – Bernard Herrmann
64. The Last Waltz (1978) – The Band
65. Jailhouse Rock (1957) – Leiber and Stoller/Elvis Presley
66. Singles (1992) – Various
67. Manhattan (1979) – George Gershwin
68. South Park: Bigger, Longer and Uncut (1999) – Trey Parker and Marc Shaiman
69. Magnolia (1999) – Aimee Mann
70. Spartacus (1960) – Alex North

71. Pump Up the Volume (1971) – Various
72. Ragtime (1981) – Randy Newman
73. Tommy (1975) – Pete Townshend/Various
74. The Moderns (1988) – Mark Isham
75. Repo Man (1984) – Various
76. A Clockwork Orange (1971) – Walter Carlos
77. The Sweet Hereafter (1997) – Mychael Danna
78. Out of Africa (1985) – John Barry
79. Stop Making Sense (1984) – Talking Heads
80. Beauty and the Beast (1991) – Howard Ashman and Alan Menken

81. Local Hero (1983) – Mark Knopfler
82. Do the Right Thing (1989) – Branford Marsalis/Public Enemy
83. Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000) – Tan Dun
84. Rushmore (1998) – Various
85. Merry Christmas, Mr. Lawrence (1984) – Ryuichi Sakamoto
86. This Is Spinal Tap (1984) – Spinal Tap
87. The Long Riders (1980) – Ry Cooder
88. Waiting to Exhale (1995) – Babyface/Whitney Houston
89. Jackie Brown (1997) – Various
90. To Kill a Mockingbird (1962) – Elmer Bernstein

91. Hedwig and the Angry Inch (2001) – John Cameron Mitchell
92. The Piano (1993) – Michael Nyman
93. The Virgin Suicides (2000) – Air
94. Planet of the Apes (1968) – Jerry Goldsmith
95. Good Will Hunting (1997) – Danny Elfman/Elliot Smith
96. Above the Rim (1994) – Various
97. Nashville (1975) – Various
98. Beetlejuice (1988) – Danny Elfman
99. One From the Heart (1982) – Tom Waits/Crystal Gayle
100. Blue Velvet (1986) – Angelo Badalamenti

sully et les chamanes

“Sully et les Chamanes” “Cette nouvelle formation parisienne, dirigée par Sully Chamand, puise son inspiration dans le patrimoine réunionnais des orchestres de bal des années 50-60 tels que “Club Rythmique” de Jules Arlanda ou “Le Jazz Tropical” de Claude Vinh San. Elle vous proposera un bal créole aux sons du SEGA et du MALOYA. Parti du constat que les musiques traditionnelles réunionnaises sont indissociables de leurs danses, cet orchestre a pour motivation de “rendre leurs musiques aux danses”. Sully musicien-pédagogue réunionnais, entreprend un vaste projet de valorisation de la danse par un travail de recherche, de codification et de transmission afin de permettre sa pratique par le public le plus large. Entre compositions originales et reprises de standards, “Sully et les Chamanes” se veut être la représentation actuelle d’une expression populaire encore méconnue, et propose de vous entrainer sur la piste par des rythmes qui trouvent leurs sources entre Europe, Afrique Australe et Sud de l’Inde.

Bu grubu Fêtes Des Vendanges festivali kapsamındaki bi konserde dinledim ilk kez. Ama gruptan çok, şarkılarla eğlenen insanlar dikkatimi çekti. Ufak bi yerde, hatta yaşayanların sosyal statüsünün ne kadar düşük olduğunu görmenin zor olmadığı bir yerde sahne aldılar. Tüm gece boyunca saysanız 20 kişiyi geçmeyecek bir topluluğa şarkı söylediler. Müziği o kadar çok seviyorlar ki her bir notada ayaklarıyla ritim tutuyolar, şarkının sözlerini gözlerini kapatıp tebessümle söylüyorlar, kalabalığa ya da kimsenin olmayışına aldırmadan, aman yanlış notaya basarsam ne olur derdine düşmeden “yaşayarak” müzik yapıyorlar. Sadece onlar değil bu hazzı yaşayan. O yirmi kişilik toplulukta bile en az on beş kişi önce ayaklarıyla başlayıp sonra kalçalarına, oradan kollarına uzanan bir düzenle dans ediyor usulca. Evsizler, yaşlılar, Japonlar, Marocaines ler, Araplar, Cezayirliler, Fransızlar, çocuklar, alkolikler ve daha türlü türlü insanlar sadece iki saatliğine her şeyden uzaklaşıyor bu grupla.    Buz gibi soğuğa aldırmadan aynı kişiler konserin sonuna kadar kaldılar. Sırf fotoğraf çekebilmek için gelenler bile vardı. Alkolü fazla kaçırıp genç kızlardan bi şeyler koparacağı umuduyla etrafı gözleyenler, birbirini aslında hiç tanımayıp “dans etmek” için kollarını kavuşturan yaşlı çiftler, hayatında fazla eğlencesi olmayan böyle evine yakın belediye organizasyonlarına boyun eğen çalışanlar, çocuklarının hatrına gelenler, mutsuzluklarına bir gölge arayanlar, “biriyle tanışırım, belki de sonra sevişir benle, hatta belki romantik bi ilişkiye başlarız” düşüncesinde olanlar, turistler, bedava olmasından yararlanan sanatsal bir aktiviteye katılmak isteyenler, grubun ezgilerinden fena halde hoşlananlar, kendini bilinçsiz olarak düşündüğüm şekilde sahneye atanlar, sanatçılarla göz göze gelmek isteyen bunun için de en önden yer kapmaya çalışanlar, direklere tutturulmuş küçük rengarenk lambalar, ayağımızın altındaki bembeyaz kum taneleri ve daha pek çoğuyla kayda değer bir geceydi. İşte mutlu olmak basit bir olay. Sadece metroya bindim, biraz karanlıkta boş sokaklarda yürüdüm, sonra müziği duyarak parkı buldum. Sonrasında da şarkılarla ve “mutlu” olan olmaya çalışan olmak isteyen insanlarla aynı ortamda hayatı, her şeyi biraz unuttum. İki saatliğine dahi olsa neyin ne şekilde ne zaman sizi bulacağını bilemezsiniz. Bazen de işte böyle aramanız gerekir.    Sully Et Les Chamanes’a bu zevkli saatler için teşekkürler. Yerin adı La Chapelle – Les Jardins d’Eole’dü.

Bu aralar inanılmaz derecede “Hint Müziği”ne merak saldım. Zengin melodileriyle tarifi mümkün olmayan duygular içerisinde oluyorsunuz her dinlediğinizde.

   Kendisiyle ilk tanışmam yıllar önce NTV’de “O Anlar” isimli programı izlerken oldu. Bazen programın sonunu özellikle beklerdim jenerik müziğinin kime ait olduğunu öğrenebilmek için. Çoğu zaman başarısız olmuştu bu girişimler. Derken bir gün nasıl olduğunun anlayamadığım bir şansla altyazı olarak müziğin bilgilerini okudum. A.R. Rahman’ın şarkılarına ve bestelerine işte böyle hayran olmuştum. Kendisi Hindistan’ın adeta “Modern Mozart”ı. Daha sonra çoğunuz onu “Slumdog Millionaire” filmine yaptığı müziklerle tanıdınız. Hatta Oscar da almıştı hatırlarsanız. “Mumbai Theme Tune” en sevdiğim bestesidir, diğerleri de 127 Hours filminin Soundtrack’inden bazı parçalardır. Rahat Fateh Ali Khan’dan da bahsetmek gerekir Pakistanlı olağanüstü yetenkli biridir bana kalırsa. Hatta Eddie Wedder, Mel Gibson, Pearl Jam gibi isimlerle çalışmıştır ki ilk dinleyecekseniz şu parçasını öneririm (ama sonuna kadar dinleyin) “O Re Piya”. A.R. Rahman biraz daha farklı tabi…

  Son olarak da Zubin Mehta’yı (conductor) tavsiye ederim. Eğer klasik müzik seversneiz tabii. Aşağıdaki link isiz doğrudan “Mumbai Theme Tune”un mükemmel melodilerine, uzak diyarlara götürecek …